Kendimden sana geçişler

Sen bir gülün açışında düşün kendini Kızıla değen öpüşlerde savur kokunu gonca dokunuşlarıma… Her parmağın temasında filizlensin hazzın ki baştan aşağı sana bezeneyim… Öyleyse yağmurlarını çorak denizlerime savur Terk et mavilerini gölgemin sana susağı anlarda Veya unut ne kadar kışın varsa bedenimde; sensizlikten gayrı üşüyecek iklimim yok benim… Önce denizleri aşmalı insan... ayaklarına sinmeli mavinin kokusu ceplerinde biraz rüzgar olmalı ya da ne bileyim biraz yağmur kurutmalı kitap-arasında… Bir su tanesi düşer usulca dudaklarına şiirler haykırır suskunluğa Hangi çığlıktır ki böyle kana kana susar? şarkılar savurur kağıtlara ve ben kaybolurum denizlerinde sonrasındaysa bakma sen bana,bir sahilde sensizliğe vurulurum; yara bere içinde kalır defterlerimin sana çentilen harfleri… derken birbir sıyrılır cümleler dudaklarından tadın bir kırmızı şarap yoksa düş mü demeliyim? Gözlerin... bir şarkı söylerken ki sükunet o şarkının dolanlığı derin melodi... susuşlarında tüket seslerimi... bambaşka yaşamlara savur bu hallerimi; aciz... sensiz... ve yalnız... başka ne olabilir ki söyleyebileceğim senden gayrı... başka yaşam olabilir mi yaşayabileceğim özleminden gayrı... al sen bu karanlığımı gölgene dola bırak kaybolayım peşinde... belki bir gün doğumunda değerim yüzünün düştüğü aynalara... o zaman alma beni gözlerinin seyrinden… Bırak da sana sendeyken bakayım…

Yorumlar