
Sen bir gülün açışında düşün kendini
Kızıla değen öpüşlerde savur kokunu
gonca dokunuşlarıma…
Her parmağın temasında filizlensin hazzın
ki baştan aşağı sana bezeneyim…
Öyleyse yağmurlarını çorak denizlerime savur
Terk et mavilerini gölgemin sana susağı anlarda
Veya unut ne kadar kışın varsa bedenimde;
sensizlikten gayrı üşüyecek iklimim yok benim…
Önce denizleri aşmalı insan...
ayaklarına sinmeli mavinin kokusu
ceplerinde biraz rüzgar olmalı
ya da ne bileyim
biraz yağmur kurutmalı kitap-arasında…
Bir su tanesi düşer usulca dudaklarına
şiirler haykırır suskunluğa
Hangi çığlıktır ki böyle kana kana susar?
şarkılar savurur kağıtlara
ve ben kaybolurum denizlerinde
sonrasındaysa bakma sen bana,bir sahilde sensizliğe vurulurum;
yara bere içinde kalır defterlerimin sana çentilen harfleri…
derken birbir sıyrılır cümleler dudaklarından
tadın bir kırmızı şarap
yoksa düş mü demeliyim?
Gözlerin...
bir şarkı söylerken ki sükunet
o şarkının dolanlığı derin melodi...
susuşlarında tüket seslerimi...
bambaşka yaşamlara savur bu hallerimi;
aciz...
sensiz...
ve yalnız...
başka ne olabilir ki söyleyebileceğim
senden gayrı...
başka yaşam olabilir mi yaşayabileceğim
özleminden gayrı...
al sen bu karanlığımı gölgene dola
bırak kaybolayım peşinde...
belki bir gün doğumunda değerim yüzünün düştüğü aynalara...
o zaman alma beni gözlerinin seyrinden…
Bırak da sana sendeyken bakayım…
Yorumlar